احمدی نژاد پس از ریاست جمهوری کجا می­رود؟

از دبیرکلی سازمان ملل تا تأسیس بنیاد بهار

احمدی نژاد پس از ریاست جمهوری کجا می­رود؟

با نزدیک شدن پایان دوره احمدی نژاد گمانه زنی ها برای آنکه احمدی نژاد در کجا مشغول به فعالیت می شود مطرح می شود. اینکه رئیس جمهور کنونی بعد از انتخابات به کجا می رود در پیش بینی رفتار وی برای بازگشت به قدرت بسیار موثر است. متن زیر به بررسی انواع احتمال های موجود برای شغل بعدی احمدی نژاد می پردازد.

دیدبان: 13 مرداد روزی است که احمدی نژاد دیگر رئیس جمهور نیست. او 8 سال بر کرسی ریاست جمهوری تکیه زد و در این مدت توانست خدمات زیادی به جمهوری اسلامی برساند. البته در برنامه­ ها و عملکرد او اشتباهاتی نیز وجود داشت که در این مجال بررسی نمی­ کنیم. با توجه به شخصیت و رویه­ای که احمدی نژاد در این هشت سال داشته است به نظر نمی­ رسد که او آرام در گوشه­ای بنشیند و فعالیت­های سیاسی خاصی انجام ندهد. بر این اساس، گمانه­های مختلفی درباره فعالیت­های بعدی احمدی نژاد مطرح است از عضویت در نهادهای حکومتی گرفته تا راه­ اندازی یک حزب یا بنیاد خاص. در ادامه این گمانه­ ها را مرور می­ کنیم.

عضویت در مجمع تشخیص مصلحت نظام و شورای عالی انقلاب فرهنگی از سوی رهبری

یکی از احتمالاتی که درباره شغل بعدی احمدی نژاد وجود دارد عضویت او در مجمع تشخیص یا شورای عالی انقلاب فرهنگی به عنوان عضو حقیقی است. رهبری در گذشته این رویه را داشته­ اند که رؤسای قوایی را که زمان خدمتشان تمام شده است به عضویت در اینگونه نهادها منصوب کنند. مثال این بحث، عضویت حجت الاسلام کروبی در مجمع تشخیص مصلحت نظام در سال 83 و پس از پایان ریاست او بر مجلس ششم و ریاست آیت الله شاهرودی بر هیأت عالی حل اختلاف قوا است. هرچند زمان زیادی از انتصاب افراد حقیقی در این دو نهاد نگذشته است و رهبری در سال 90 اعضای حقیقی جدیدی را به عضویت در این دو نهاد گماشته­ اند و در آن سال، احمدی نژاد به عنوان شخص حقیقی عضو این دو نهاد نشد، اما احتمال اینکه رهبری در حکمی جداگانه وی را به عنوان یکی از اعضای حقیقی این دو نهاد منصوب کند، دور از ذهن به نظر نمی­ رسد. البته عدم انتصاب هیچ یک از اعضای تیم احمدی نژاد به عنوان عضو حقیقی مجمع تشخیص مصلحت نیز می تواند اماره ای برای عدم انتصاب وی در مجمع باشد؛ این احتمال با بی میلی احمدی نژاد برای قبول هر گونه حکمی نیز قوی تر می شود.

بازگشت به اصل خویش و تدریس در دانشگاه

احمدی نژاد قبل از برعهده گرفتن پست­های اجرایی به عنوان یکی از اعضای هئیت علمی دانشگاه علم و صنعت شناخته می­شد و از سال 1368 عضو هئیت علمی این دانشگاه بوده است و در سال 1376 موفق به اخذ مدرک دکتری خود شده است. او در دانشکده عمران این دانشگاه سال­ها به تدریس پرداخته است و طی سال­های فعالیت در این دانشگاه، تدوین مقالات و پژوهش­های علمی، راهنمایی ده­ها پایان­نامه کارشناسی ارشد و دکترای تخصصی در زمینه­های مختلف مهندسی عمران، راه و حمل و نقل و مدیریت ساخت را بر عهده داشته است. احتمال اینکه بعد از ریاست جمهوری به دانشگاه علم و صنعت برگردد بسیار زیاد است، البته به نظر می­رسد تدریس در دانشگاه تنها یکی از فعالیت­های احمدی نژاد پس از ریاست جمهوری باشد و او در کنار تدریس در دانشگاه، فعالیت­های سیاسی دیگری را نیز دنبال کند.

احتمالی عجیب: مشاور روحانی

یکی از احتمالات جالبی که این روزها مطرح شد این است که احمدی نژاد مشاور عالی روحانی شود. محمدرضا عارف هفته پس از انتخابات و در مصاحبه با یکی از نشریات این پیشنهاد را مطرح کرد. در این باره از عارف سؤال شده است:

* اگر رئیس‌جمهور می‌شدید به آقای دکتر احمدی‌نژاد چه پستی را پیشنهاد می‌کردید؟

- من فکر می‌کنم رؤسای جمهور گذشته، نباید هیچ پست اجرایی بگیرند. به هیچ وجه، اما در جایگاه مشاور عالی باید از همه رؤسای جمهور استفاده شود.

* یعنی الان به دکتر روحانی توصیه می‌کنید که از ایشان به عنوان مشاور عالی استفاده کنند؟

حتماً. من توصیه‌ام به آقای روحانی این است که از تمام مدیران ارشد نظام در جایگاه خودشان استفاده کنند.[1]

هر چند که برخی از اطرافیان احمدی نژاد به تعریف از روحانی پرداختند اما انتقادات علنی روحانی به احمدی نژاد و هم چنین عدم گرم شدن روابط این دو نفر بعد از انتخاب روحانی خصوصا در دیدار دو نفره رئیس جمهور کنونی و منتخب این احتمال را بیشتر به یک شوخی برای عارف تبدیل کرده است، اما باید برای  به واقعیت پیوستن یا نپوستن این فرضیه تا 13 مرداد صبر کرد.

تشکیل حزب یا بنیاد «بهار»

قبل از انتخابات ریاست جمهوری 84، احمدی نژاد یکی از اعضای فعال جامعه اسلامی مهندسین و جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی بود و اینگونه نیست که سابقه فعالیت در حزبی در کارنامه ­اش نداشته باشد، البته این دو گروه در سال 84 از احمدی نژاد حمایت نکردند؛ جامعه اسلامی مهندسین لاریجانی را به عنوان کاندیدای نهایی خود معرفی کرد و جمعیت ایثارگران قالیباف را، اما پس از به قدرت رسیدن احمدی نژاد و بخصوص در دولت نهم این دو گروه و بسیاری دیگر از گروه­های اصولگر سعی کردند به یاری دولت بشتابند.

اما نظرات احمدی نژاد طی هشت سال گذشته از یک چرخش در رفتار حزبی او حکایت می­ کند؛ او در طول هشت سال گذشته همواره تأکید داشته است که هیچ حزب یا گروهی او را به قدرت نرسانده­اند و این خدا و رأی مردم بوده که دولت نهم و دهم را سر کار آورده است و این بدین معنی است که ظاهراً او دیگر فعالیت حزبی را قبول ندارد. البته به نظر می­رسد که این رفتار احمدی نژاد در طول دوران ریاست جمهوری برای امتیاز ندادن به احزاب مختلف بود و او برای بعد از ریاست جمهوری خود برنامه تأسیس حزب یا بنیادی خاص را در ذهن دارد تا بتواند با دوستان و همفکرانش برای رسیدن دوباره به قدرت برنامه ­ریزی کند. برخی رسانه­ ها این گمانه را مطرح کرده­ اند و حتی نام و آدرس این بنیاد را نیز بیان کرده­اند: «بنیاد بهار» در خیابان ولیعصر تهران![2]

بازگشت دوباره به «بهشت»
یکی از شایعات جالبی که پیش از انتخابات شورای شهر چهارم مطرح شد، شهردار شدن مجدد احمدی نژاد بود. برخی این شایعه را ساخته جریانات نزدیک به دولت می­ دانستند و آن را خیلی جدی تلقی نمی­ کنند. همچنین چمران، رئیس شورای شهر تهران، این موضوع را در حد یک شایعه دانست و گفت که نباید به اینگونه شایعات توجه کرد.[3]

البته هم اکنون که نتیجه انتخابات شورای شهر معلوم شده است و اصلاح­ طلبان توانستد بیش از 10 کرسی در تهران بدست آوردند و لیست حامیان دولت نتوانست هیچ جایی در شورای شهر تهران داشته باشد، این گمانه در حد بسیار ضعیفی است و گزینه شهرداری تهران فردی است که بتواند رای اکثریت اعضای شورای شهر را به دست آورد که یا گزینه ای از اصول گرایان خواهد بود که طیف های مختلف این جریان در شورای شهر تهران به وی رای دهند و یا آنکه با توجه به اقلیت بودن اصلاح طلبان گزینه ای باشد که بتواند رای دو طرف را داشته باشد و احتمال کمی دارد که احمدی نژاد پس از ریاست جمهوری دوباره به «بهشت» برگردد.

بی اساس ترین ادعا: دبیر کل سازمان ملل

هنگامی که احمدی نژاد در سال 91 و در هنگام سفر به آمریکا گفت که این سفر آخرین سفر من به عنوان رئیس جمهور ایران است، برخی از اطرافیان متملق رئیس جمهور شایعه ه­ایی را مطرح کردند که بسیار دور از ذهن به نظر می­ رسد. آنها گفتند که سفر بعدی احمدی نژاد به نیویورک با عنوان دبیرکلی سازمان ملل متحد خواهد بود.

البته شاید این اطرافیان ناآگاه از قوانین انتخاب دبیرکل سازمان ملل اطلاع نداشتند؛ قانونی که می­گوید: «دبیرکل بنا بر توصیه شورای امنیت توسط مجمع عمومی انتخاب می‌شود.» و شورای امنیت سازمان ملل متشکل از پنج کشور ایالات متحده امریکا، بریتانیا، چین، روسیه و فرانسه است که در انتخاب دبیر کل، توافق هر پنج عضو دائمی این شورا و رأی موافق به این انتخاب در مجمع عمومی سازمان ملل متحد ضرورت دارد و در صورت وتوی هرکدام از این پنج کشور انتخاب دبیر کل باطل خواهد شد.


نتیجه ­گیری

گمانه­ ها و فرضیات زیادی درباره شغل بعدی احمدی نژاد وجود دارد که هیچکدام از آن­ها قطعی نیست و باید تا حدود یک ماه دیگر صبر کرد. البته شخصیت غیرقابل پیش­ بینی­ احمدی نژاد نیز در ابهام­ آمیز شغل او پس از ریاست جمهوری بسیار اثرگذار است. در هر حال، باید در نظر داشت که تجربیات مفیدی که او در این هشت سال کسب کرده است برای جمهوری اسلامی بسیار مغتنم است و حتما بایستی از این تجربیات در محل مناسب خودش استفاده شود، البته اگر خود او مایل به در اختیار گذاشتن این تجربیات باشد!

[1]. http://www.mehrnews.com/detail/News/2078477

[2]. http://www.asriran.com/fa/news/281267

[3]. http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13920319000414

منبع

مطلب کیانی زاد

جزئیاتی جدید از موشک های نشانه رفته عربستان به سمت ایران

جزئیاتی جدید از موشک های نشانه رفته عربستان به سمت ایران

رادیو فردا: «بر پایه تجزیه و تحلیل کارشناسان موسسه مطالعات دفاعی جینز بریتانیا از تصاویر یک پایگاه نظامی در عربستان سعودی، این کشور شماری ازموشک های بالستیک خود را به سوی ایران و اسرائیل نشانه گرفته است.»

سایت رادیو فردا(radiofarda) با انتشار این خبر نوشت: روزنامه “دیلی تلگراف” لندن که گزارش مربوط به این نشانه گیری را انتشار داده، می‌نویسد: تصاویر یاد شده نشان می‌دهد که  یکی از دو سکوی پرتاب این موشک‌ها به طرف تهران و دیگری به طرف تل آویو جهت‌گیری شده است.

به نوشته این روزنامه، موشک‌های یاد شده از نوع موشک‌های بالستیک «دانگ فِنگ ۳» چینی با سکوهای پرتاب متحرک است و در یک پایگاه نظامی در ۲۰۰ کیلومتری جنوب غربی ریاض در عمق شبه جزیره عربستان قرار دارد. این موشک‌ها قابلیت حمل دو تن مواد منفجره را دارند.

 

 

موشک بالیستیک «دانگ فنگ ۳»  که سازمان پیمان اتلانتیک شمالی، ناتو،  اسم «سی اِس اِس ۲ » را بر آن نهاده، یک موشک یک مرحله‌ای با سوخت مایع و برد ۲۰۰۰ کیلومتر است که در سال ۱۹۷۱ به کار گرفته شد.

 

 

نوع  بهینه‌سازی شده آن «دانگ فنگ ۳ آ» نام دارد و به باور کارشناسان کلاهک آن در مقایسه با مدل قبلی سبک‌تر و حداکثر برد آن ۴۰۰۰ کیلومتر است.

 

 

گزارش‌ها نشان می‌دهد که عربستان نوع بهینه‌سازی شده موشک «دانگ فنگ ۳» را در سال ۱۹۸۱ ، ۲۵ سال پیش، با کلاهک حاوی مواد منفجره قوی از چین دریافت کرده است.

 

 

شمار موشک‌ها و لانچرهای فروخته شده معلوم نیست ولی کارشناسان نظامی بر این باورند که عربستان بیش از ۳۰ فروند از این موشک‌ها را در اختیار دارد.

 

 

چین بیش از پنج دهه است که موشک‌ها ی بالیستیک با بُرد کوتاه و متوسط و همچنین میان بُرد و بین قاره‌ای تحت نام دانگ فنگ می‌سازد و آخرین مدل این نوع موشک‌ها «دانگ فنگ ۴۱» نام دارد که یک موشک بین قاره‌ای با برد بین ۱۲۰۰۰ تا ۱۴۰۰۰ کیلو متر است.

 

 

بازدارندگی یا نمایش دشمنی با اسرائیل؟

این سایت در ادامه می نویسد: «در مقایسه با موشک‌هایی که ایران دراختیار دارد و انواع موشک‌هایی که چین در سال‌های اخیر ساخته است، موشک‌های «دانگ فنگ ۳»، حتی نوع بهینه‌سازی شده آن، موشک‌های پیشرفته ای نیستند ولی استقرار این موشک‌ها در جهات از پیش تعیین شده حاکی از آن است که  استفاده سریع و بدون فوت وقت از این سلاح‌ها ، در صورت نیاز، مد نظر عربستان است.

 

 

با نگرش به اینکه وجود پایگا‌هایی مانند این پایگاه موشکی عربستان در نهایت از چشم ماهواره‌های جاسوسی و سازمان‌های اطلاعاتی غرب پنهان نمی‌ماند و ریاض از این امر آگاه است، برخی از کارشناسان براین باورند که نشانه‌روی موشک های دانگ فنگ به سوی اسرائیل میتواند یک نمایش حساب شده ریاض برای جهان عرب باشد.

 

 

عربستان مانند دیگر کشورهای جنوب خلیج فارس در سال‌های اخیر بودجه قابل ملاحظه‌ای را برای ارتقا توان نظامی خود اختصاص داده است. جدا از آمریکا و انگلیس که عمده‌ترین صادر‌کنندگان سلاح و تجهیزات به عربستان‌اند، ریاض از سایر کشور ها از جمله ترکیه نیز سلاح خریده است.

 

 

معامله تسلیحاتی ۶۷ میلیارد دلاری عربستان با آمریکا  نمونه‌ای از قراردادها و کوشش‌های ریاض در زمینه  بالا بردن توان بازدارندگی و نظامی آن است.

 

 

کلاهک هسته‌ای؟

جدا از سلاح‌های  متعارف، عربستان سعودی کوشش‌هایی را  برای دستیابی به کلاهک‌های هسته‌ای نیز انجام داده است. سایت «سعودی دیفنس دات کام» ۲۳ ژوییه ۲۰۱۲ به نقل از برخی رسانه‌های اسرائیلی، نوشته بود که مقام‌های سعودی برای تهیه کلاهک‌های هسته‌ای قابل نصب بر روی موشک‌های بالیستیک با همتایان چینی خود گفت و گو کرده‌اند.

 

 

رادیو فردا در پایان می نویسد: به گفته عادل الجبیر، سفیر عربستان سعودی در ایالات متحده آمریکا، ملک عبدالله بارها به واشنگتن توصیه کرده است که با توسل به حمله نظامی برنامه هسته‌ای ایران را متوقف کند. در این رابطه، بر پایه اسناد ویکی لیکس، پادشاه عربستان در سال ۲۰۱۰ با تاکید به نیاز حمله نظامی آمریکا علیه ایران، به رایان کروکر، سفیر وقت آمریکا در عراق و ژنرال پترائوس گفت: «سر افعی را قطع کنید».

منبع

مطلب کیانی زاد

بازنشر اسناد خیانت بزرگ به ایران/ نوری زاده پاسخ دهد

بازنشر اسناد خیانت بزرگ به ایران/ نوری زاده پاسخ دهد

«یقینا جزایر سه‌گانه مال ما نیست و ممکن نیست در آنها زندگی کنیم. پس برای چه در این مورد با همسایگان‌مان بجنگیم. بدون شک این کار دیوانگی است!»

وب سایت ضدانقلاب خودنویس (khodnevis) با انتشار گزارشی به بازخوانی موضع شاپور بختیار، آخرین نخست وزیر رژیم پهلوی، درمورد جزاریر سه گانه پرداخته و خواستار توضیح امثال علیرضا نوری زاده شده است که هنوز هم به جیره خواری غربی ها مشغول هستند و یاد بختیار سینه چاک می کنند.

 

 

متن کامل گزارش خودنویس به شرح زیر است:

 

 

««این روزها با اخراج صدها ایرانی از امارات، سی و سومین سالگرد کودتای نوژه و تشدید توجیه مراجعه مالی به دولت‌های غربی از سوی بخشی از اپوزسیون مصادف شده است. انتشار سندی که به هر ۳ موضوع فوق مرتبط است می‌تواند برای بررسی توسط نیروهای دموکراسی‌خواه ایرانی مفید باشد.

 

 

در ۲۳ ژانویه ۱۹۸۲ (۳ بهمن ۱۳۶۰)، «تمام البرازی» خبرنگار روزنامه کویتی السیاسه گفتگویی مفصل و جنجالی با دکتر شاپور بختیار در پاریس انجام می‌دهد که مشروح آن‌را در زیر می‌توانید مطالعه نمایید:

جنجالی‌ترین بخش این گفتگو، جایی است که البرازی، نظر بختیار را درباره جزایر سه‌گانه می‌پرسد:

البرازی: نظر شما راجع به جزایه سه‌گانه چیست؟

بختیار: یقینا جزایر سه‌گانه مال ما نیست و ممکن نیست در آنها زندگی کنیم. پس برای چه در این مورد با همسایگان‌مان بجنگیم. بدون شک این کار دیوانگی است! 

البته من اولین نخست وزیر ایرانی بودم که از فلسطینی‌ها در خواست کردم که نمایندگان‌شان را به ایران بفرستند و این کار بعد از ۳۰ سال آسان نبود. به همین دلیل از دمشق و بغداد تبریک‌هایی در این مورد برایم فرستاده شد. ولی اکنون اعتقاد ندارم که مردم ایران مثل ۲سال قبل در مورد سازمان آزادی‌بخش فلسطین فکر می کنند. پس باید واقع‌گرا باشیم، من دفاع کردم و ضروری است که راه حلی پیدا شود. هرگز نمی خواهم ژاندارم خلیج باشم.

این موضع که تا قبل از دیدن اصل گفتگو برای نگارنده غیرقابل باور بود، سوالاتی را نسبت به چرایی و پشت پرده ابراز آن ایجاد می‌کند که امیدوارم یاران و همکاران آن زمان بختیار (آقایان حمید ذوالنور، سیروس آموزگار، جواد خادم، علی شاکری زند، خسرو شاکری زند، منوچهر رزم آرا، مهرداد خوانساری، ایرج پزشکزاد، هادی خرسندی، علیرضا نوری‌زاده، حمید صدر و ….) که بعد از ابراز این موضع یار و همکار وی بوده‌اند، بدان پاسخ دهند:

۱- چه عواملی باعث شدند که بختیار، ناگهان در ۳ بهمن ۱۳۶۰ چنین موضعی اتخاذ کند؟

۲- آیا مواضع صدام‌ مبنی بر «خروج بی قید و شرط ایران از سه جزیرۀ ابوموسی، تنب بزرگ و کوچک» که قبل و بعد از جنگ ۸ ساله، مرتبا از سوی وی و دولتش تکرار می شد، به‌علاوه روابط بسیار نزدیک دکتر بختیار با صدام و دیگر کشورهای عرب منطقه، علت اصلی این موضع‌گیری نبوده است؟

ارائه روایتی مستند از تجربه های شکست خورده در مبارزه با جمهوری اسلامی می تواند از تکرار آنها جلوگیری نموده، مسیر گذار به دموکراسی را کم خطرتر نماید .

منبع

مطلب کیانی زاد

«تلگراف» افشا کرد: هدف‌گیری موشک‌های عربستان علیه ایران

«تلگراف» افشا کرد: هدف‌گیری موشک‌های عربستان علیه ایران

تصاویر ماهواره ای که اخیراً از عربستان سعودی گرفته شده، بیانگر آن است که سکوهای پرتاب موشک در یک پایگاه موشکی تازه تأسیس این کشور، به سوی ایران و نیز سرزمین های اشغالی جهت گیری شده است. این امر بیش از هر چیز اثبات کننده اخباری است که از تلاش های جدید و جدی عربستان سعودی برای توسعه گستره فعالیت های نظامی در منطقه حکایت دارد

به گزارش تابناک؛ هدف‌گیری موشک‌های عربستان سعودی علیه ایران تصاویر ماهواره ای که اخیراً از عربستان سعودی گرفته شده، بیانگر آن است که سکوهای پرتاب موشک در یک پایگاه موشکی تازه تأسیس این کشور، به سوی ایران و نیز سرزمین های اشغالی جهت گیری شده است. این امر بیش از هر چیز اثبات کننده اخباری است که از تلاش های جدید و جدی عربستان سعودی برای توسعه گستره فعالیت های نظامی در منطقه حکایت دارد.

 

روزنامه انگلیسی «تلگراف» با انتشار یک تصویر ماهواره ای، به نقل از کارشناسان نظامی گزارش داده که موشک های موجود در یک پایگاه تازه تأسیس عربستان سعودی، ایران و نیز سرزمین های اشغالی را هدف گرفته است.

 

به نوشته این روزنامه، متخصصان نظامی در موسسه IHS Jane’s Intelligence Review این موضوع را در جریان مطالعه تصاویر ماهواره ای مربوط به یک پایگاه موشک های بالیستیک میان برد در صحرای جنوب غربی ریاض دریافته اند. در این تصاویر، شماری از سکوهای پرتاب موشک رویت شده که مشخصاً به سوی شمال غرب (تل آویو) و شمار شرق (تهران) هدف گیری شده اند.

 

ترکیب و چیدمان این سکوهای پرتاب موشک که به نظر می رسد طی پنج سال گذشته در این محل مستقر شده اند. این فرضیه را تقویت می کند که عربستان سعودی، هم ایران و هم رژیم اسرائیل را به عنوان تهدیداتی علیه خود در نظر می گیرد.

 

تلگراف در این زمینه اشاره می کند که هرچند دولت عربستان سعودی همواره از طریق کانال های غیر رسمی با رژیم اسرائیل در تماس بوده، اما در مورد ایران، این هراس را دارد که حکومت شیعی این کشور، با به چالش کشیدن عربستان سعودی، خود را به عنوان قدرت اول منطقه خلیج فارس تثبیت نماید.

 

علاوه بر این، تنش های موجود میان ایران و عربستان سعودی بر سر موضوع سوریه، مسئله دیگری است که طی دو سال اخیر، سبب تیره شدن بیش از پیش روابط میان دو کشور شده است.

در سمت چپ بالای تصویر، سکوهای موشکی هدف گرفته شده علیه رژیم اسرائیل با عنوان LAUNCH PAD #1 و در سمت راست تصویر، سکوی موشکی هدف گیری شده علیه ایران با عنوان LAUNCH PAD #2 مشخص است. در میانه تصویر، ساختمان های اداری قرار دارد و قسمت پایین نیز انباری زیرزمینی است که از آن برای نگهداری موشک ها و دیگر تجهیزات استفاده می شود.

منبع

مطلب کیانی زاد

چرا باید ایمیل ملی بگیرید

چرا باید ایمیل ملی بگیرید

در مورد ایمیل ملی هر چه بگوییم کم گفته‌ایم . از اینکه اساسا یک سرویس اینترنتی را می‌توان ملی کرد یا نه که اگر بتوان چنین کرد چرا مثلا مثل ملی کردن صنعت نفت آن جشن نگیریم؟ مثلا سالروز جشن ملی کردن صنعت ایمیل یا سالروز ملی سازی ایمیل.

راستش را بخواهید نمی‌دانیم از کجا شروع کنیم اول خواستم طنزی بنویسیم درباره ‌اش بعد دیدم کلش طنز است همین که معرفی اش کنیم می‌شود طنز. ما هم تصمیم گرفتیم به متن وفادار باشیم و همین کنیم. ۱۰ نکته از صفحه ثبت نام ایمیل ملی ( فرم ثبت نام اشخاص حقیقی ) در نظر گرفتیم که بی زحمت بخوانید.

اول
اینکه شما برای یک سرویس الکترونیکی مجبور به مراجعه حضوری به یک مرکز پستی باشید خود به خود بامزه است. شما برای گرفتن ایمیل ملی باید یه روز وقتتان را بگذارید و بروید باجه پستی ( مثل ثبت نام کنکور، دانشگاه یا هر چیز دیگر) . خب آخر بنده‌های خدا از بفهمند شما همان هستید که می‌گویید و ایمیل‌های شما را به شما بفرستند؟ حالا این سرویس الکترونیکی است و اساس سرویس‌های الکترونیکی بر حذف مراجعه حضوری است به وزارت ارتباطات و شرکت پست ربطی ندارد.البته وقتی شرکت پست تصمیم به دادن ایمیل بگیرد انتظاری بیشتر از این هم نیست حالا باز شانس آوردین مثلا شرکت نفت ایمیل ملی را نمی‌دهد وگرنه باید مثلا با کارت سوخت به نزدیک ترین پمپ بنزین مراجعه می‌کردین.

دوم
ایمیل ملی پولی است. لطفا چانه نزنید حتی شما کاربر عزیز. ۵۰ مگابایت هم فضا می‌دهند خیرش را ببینید. بله ما هم می‌دانیم گوگل و یاهو و اپل ۱۰ گیگابایت را رایگان می‌دهند اما آن ایمیل‌های نا امن کجا و ایمیل امن ملی کجا.
اشتباه می‌کنید اگر فکر کنید ۵۰ مگابایت کم است بعد اینکه ۱۰ هزارتومن که دیگه پولی نیست الان با ۱۰ هزارتومن یه کیلو خیار به شما می‌دهند؟

سوم
اطلاعات شخصی شما واقعا به درد برادران شرکت پست نمی‌خورد صرفا شغل شما برای خالی نبودن عریضه سوال شده .

چهارم
مدرک تحصیلی بسیار مهم است . شاید در آینده خواستند مثلا بدانند تعداد دکترهای دارای ایمیل ملی چند نفر است. از کجا بفهمند؟ بین تک تک دم خونه بشمرند؟ یا بخواهند مثلا ایمیل های ملی زیر دیپلم را حذف کنند از کجا بفهمند. پس مدرک تحصیلی برای ایمیل ملی بسیار لازم است البته فعلا مدارک دانشگاه‌های غیر معتبر هم پذیرفته می‌شود.

پنجم
گرفتن آدرس محل کار و شماره محل کار و همچنین آدرس منزل و شماره تلفن منزل حکمتی دارد. همینجوری که اطلاعات نمی‌گیرند. مثلا اگر از ایمیل ملی تماس گرفتند چگونه شما را پیدا کنند؟ اگر منزل نبودید زنگ می زنن محل کار اگر محل کار اشغال بود زنگ می زنند تلفن موبایل اگر تلفن موبایل در دسترس نبود هم تمهیداتی اندیشیده شده که یک شماره ضروری هم وارد کنید که در مواقع بسیار ضرروری از آن برای تماس استفاده می‌کنند. راستش ما هم فکر کردیم اگر واقعا کاری دارند چرا ایمیل نمی زنند به این نتیجه رسیدیم که خب ممکن است همیشه ایمیل در دسترس نباشد. پس تمام تلفن‌ها را بنویسید لازم می‌شه یه روزی.

ششم
بله ما هم میدانیم شرکت پست کد پستی همه را به آدرسشان وصل کرده و آنها را دارد. در واقع کد پستی همان آدرس است ولی خب حالا شما در این فرم هم کد پستی را بنویسید هم آدرس را . دلیل؟ خب دیتابیس‌های این دو به هم وصل نشده ، ساده که نیست بعد برای پروژه ای در ابعاد ملی واقعا کار پیچیده ای است ولی برای یه کاربر کاری نداره که. حالا برای شما چه فرقی میکنه دو خط اضافه تر بنویسی چیزی ازتون کم نمی شه.

هفتم
در بخشی از ایمیل ملی از شما خواسته شده علاقهمندی های خود را بگویید. علاقه مندی شما را برای چه می‌خواهند؟ ببینید خب شاید شاید ایمیل شما را خدای نکرده به شرکتهای تبلیغاتی بدهند. مثلا زبانم لال شبیه کاری که شرکت پست با تلفن‌های موبایل کرد و اطلاعات کد پستی را به بعضی از این شرکتها فروخت. حالا هم شاید خدای نکرده دوباره برای ایمیل ملی هم این اتفاق افتاد. حادثه است دیگر خبر نمی‌کند. خب آن بنده‌های خدا شرکتهای تبلیغاتی از کجا بدانند شما چه علاقه‌ای دارید؟ اگر تبلیغات مورد علاقه‌تان را دریافت کنید بهتر است یا تبلیغات غیر مورد علاقه ؟ پس بهتر است الان خودتان بگویید. در اینجا شرکت پست چند گزینه را گذاشته که شما به راحتی می توانید علاقه مندی های خود را بگویید. ورزشی، سیاسی، اجتماعی، علمی، سینمایی و هنری. سینمایی با هنری را اشتباه نگیرید. سینمایی یعنی سینما،‌هنر یعنی هنر.

هشتم
یک گزینه هم هست که نوشته آیا مایل به دریافت پیامهای تبلیغاتی هستید؟ واقعا از این صادقانه تر ایمیلی در دنیا سراغ دارید؟ سرویس ایمیل به شما می‌فروشند و رک و راست به شما می‌گویند که برای جنس فروخته شده هم تبلیغ می‌گیرند. خب بنده‌های خدا خرج دارند شما نشستی تو خونه داری ایمیل می زنی فرت فرت فکر میکنی کار ساده‌ای است. حالا تیک‌اش را هم فعال کرده‌اند که دیگه شما زحمت فعال کردنش را نگیرید. این بده که بهتون کمک میکنن؟

نهم
ملی کردن ایمیل واقعا کار ساده‌ای نبود. اگر شما فکر میکنید کار ساده‌ای است بروید یک سرویس ایمیل درست کنید شرکت پست از شما می‌خرد. ( با تعرفه تبلیغات هشتاد بیست )

دهم
هموطن، ایمیل ملی ، افتخار ملی ( شعار تبلیغاتی)

منبع

مطلب کیانی زاد